BRON: www.20something.nl
Esther van 20s had het genoegen om zich te verdiepen in het leven van Martine Mussies voor een 20something Interview! En er is bij Martine genoeg om je in te kunnen verdiepen. Zo woont ze in Rusland en spreekt ze Russisch, studeert ze Slavistiek, zet ze zich in voor dierenrechten en heeft ze een tijdje in een blokhut gewoond. Verder is ze erg geinteresseerd in klassieke muziek en geeft ze zelf optredens en concerten.
Hoog tijd om Martine eens de hemd van het lijf te vragen over haar bewegelijke leven!
Martine, allereerst: leuk dat we je mogen interviewen! We zien dat je nu al twee maanden in Rusland woont, hoe ben je daar in hemelsnaam beland?
Gewoon met het vliegtuig. 
Alweer 2 jaar geleden werd ik zo verliefd op de Russische muziek, literatuur, kunst en taal, dat ik besloot om na mijn muziekstudie vakken over Russische te gaan volgen aan de Universiteit Utrecht. Maar ik wilde meer! Sinds september 2007 ben ik hoofdvakstudent Slavistiek aan de Universiteit van Amsterdam. Het ging steeds harder kriebelen, elke keer dat ik in Rusland was wilde ik er eigenlijk blijven, want er is hier zoveel meer aandacht voor kunst en muziek en het onderwijsniveau ligt veel hoger. En als de droom maar groot genoeg is… dan komt de rest vanzelf.
Doorslaggevend voor mijn vertrek was mijn wens de Russische muziek dichter bij de Nederlandse jongeren te brengen. Ik ben bezig met een speciaal themanummer van Encore! Magazine en met de website www.russischdagboek.nl. Hopelijk kunnen mijn projecten weer wat mensen in Nederland inspireren zich eens te verdiepen in de rijke Russische cultuur. Dat is echt heel belangrijk voor me, dat ik vast kan leggen wat waarde heeft (er is al zoveel rommel in de wereld) en een doorgeefluikje kan zijn voor de generatie net onder mij. Nu ik mezelf helemaal onderdompel in het Russische muziekleven kan ik daar natuurlijk veel beter over vertellen dan vanuit mijn atelier in Utrecht.
Wat een bijzondere roeping om dat als jongere te gaan doen! Ben je daar de hele dag mee bezig? Hoe vul je je dagen daar in Rusland?
Op de filologische faculteit volgt onze klas een waar inburgeringsprogramma, met elke dag lessen. We hebben vakken als ‘cultuur’ en ‘krant’ (mijn favoriet), maar ook spreekvaardigheid en grammatica. Daarnaast volg ik – natuurlijk – muzieklessen, ik mag de studenten Duits en Nederlands helpen en ik ga ook meedoen aan een festival met workshops historische dans. Alles is in het Russisch en dat is hard werken! De docentes ratelen maar door en je moet echt actief meedoen om het bij te houden. Daarnaast krijgen we veel huiswerk, ik ben er elke avond nog zo’n drie tot vier uur mee bezig.
Naast die studies werk hier ook als muzikant en musicologe. Ik schrijf vooral veel over klassieke muziek en maak allerlei websites. Verder heb ik een paar weblogs, onder meer voor Radio 4 en Dancer Magazine. Last but not least ben ik ook hier alvast literatuur aan het verzamelen voor mijn promotieonderzoek, waarmee ik na de zomer mag beginnen via de Roosevelt Academy.
Het klinkt alsof je je daar geen minuut hoeft te vervelen! Lijkt me en behoorlijke cultuurshock om opeens in Rusland te gaan wonen. Wanneer heb je de keuze gemaakt om daar te gaan wonen?
De eerste keer dat ik hier was. Dat was zo overweldigend, ik moest vreselijk huilen toen mijn vakantie afgelopen was. Toen heb ik mezelf beloofd dat ik terug zou komen en dan voor langere tijd. En nu is het dan eindelijk zover! 
Ik vind mezelf echt een bofkont dat ik deze kans heb gekregen!
Natuurlijk ging er ook een boel fout, vooral de eerste weken liep alles in de soep. Serieus, het leek wel een kunstproject of wetenschappelijk experiment: “Wat er allemaal mis kan gaan in Sint Petersburg”! Mijn bagage kwam niet mee, dus ik werd direct in het diepe gegooid op het vliegveld. Daar sta je dan, in je beste Russisch uit te leggen hoe een backpack eruit ziet! Gelukkig is mijn rugzak uiteindelijk nagekomen uit Helsinki – geplunderd en wel. Daarna begonnen de problemen pas echt… o.a. rond visum, huisvesting en betalingen. Ik werd mijn huis uit gegooid – letterlijk, een vrouw stormde mijn kamer in en begon lukraak kledingstukken de gang in te werpen – en iemand stal mijn mobiel, die ik juist nodig had omdat mijn telefoonkaart niet bleek te werken voor internationale nummers… en de meest recente ramp was gisteren om drie uur ’s nachts, toen onze badkamer volledig uitbrandde.
Maar ach, waar zou ik me nog druk om maken, als ik elke dag langs de Neva naar de uni loop, met uitzicht op de Hermitage en de Admiraliteit, de sneeuw krakend onder mijn schoenen… terwijl ik continu de mooiste taal van de wereld spreek? En elke avond de mooiste musea, concerten en balletten mag bezoeken?
Ohnee wat een drama! Toen je dat allemaal meemaakte, miste je Nederland toen niet enorm? Mis je Nederland sowieso wel eens? Of GTST? Drop? Stroopwafels? Frikadellen? Je familie en je vrienden?
Met vrienden en familie babbel ik regelmatig via Skype – dat is echt een uitkomst. Ze voelen daardoor ook helemaal geen 3000 km verderop, maar slechts een paar muisklikjes van me verwijderd. Met GTST heb ik niets, net zo weinig als met frikandellen… (ben sinds mijn 11e vegetariër), maar drop en stroopwafels, ja, dat zou best lekker zijn… Ik had ze trouwens ook meegenomen uit Nederland, voor een goede vriend van me, de schrijver Reinier Jans, die al meer dan tien jaar in Sint Petersburg woont. Als je dat leuk vindt, neem dan eens een kijkje op zijn website. Misschien mis ik dat toch wel een beetje aan Nederland, de stroopwafels en dropjes. Want ik at ze in Nederland echt niet veel, maar hier denk ik er wel aan, haha. Wat ik hier in de stad wel erg mis is het fietsen, dat kan hier echt niet, zou suicidiaal zijn om te proberen! Gelukkig fiets ik wel af en toe bij de datsja van Reinier en Natasja.
Het is eerder andersom, veel wat ik miste in Nederland vind ik hier Muziek, kunst, ballet, literatuur, natuurlijk is dat er in Nederland ook, maar niet op deze schaal, niet zo goedkoop en vooral: het is in Nederland een veel kleiner clubje dat trouw de Vrijdag van Vredenburg en/of de Zaterdagmatinée volgt. Als ik een willekeurige leeftijdsgenoot in Nederland vraag naar een klassieke componist is de kans groot dat hij/zij me glazig aankijkt. In Rusland kun je in de metro heerlijke gesprekken hebben over de verschillende componeerstijlen van Prokovjev, gewoon, met een toevallige voorbijganger. Daardoor heb ik het gevoel dat mijn kunstenaarsziel gewoon *klikt* met de Russen.
Dus nee, eigenlijk mis ik Nederland niet zo – en alles wat ik mooi en goed vindt aan Nederland zit natuurlijk ook in mij. Op het moment dat ik vertrok was Nederland voor mij niet zozeer saai, maar gewoon heel erg Nederlands. Ik wist wat ik kon verwachten, veel dingen lagen vast. En om me heen ging het steeds vaker en meer over een eigen huis, een mooie auto, een goede baan en andere zaken waar ik zelf niet zoveel mee op heb. Hier in Rusland vind ik meer mensen voor wie ziel, karakter, muziek en kunst het belangrijkste zijn – vele malen belangrijker dan geld en auto’s. Thuis voelt al heel ver weg en heel lang geleden… en als ik dat woord gebruik denk ik als eerste aan mijn kamer hier in Piter!
Je klinkt heel gepassioneerd over Rusland, alsof je daar echt alles hebt gevonden wat jij als persoon heel belangrijk vindt. Ben je van plan om er voor altijd te gaan wonen? Wat zou je kiezen als je tussen Rusland en Nederland moest kiezen?
Als ik nu zou moeten kiezen, zou ik voor Rusland gaan. Het voelt alsof mijn kunstenaarsziel gewoon beter past in dit land. Maar om eerlijk te zijn kan ik niet zoveel met woorden als “altijd” en “later”. Natuurlijk wordt me hier dagelijks naar gevraagd, maar een echt antwoord heb ik niet. Waarom zou ik me ergens moeten settelen? Er zijn zoveel mooie plekken op de wereld! Ik heb ook in Stockholm gestudeerd en daar zou ik ook kunnen wonen.
Maar voorlopig zit ik hier prima. Ik vind het heel erg dat mijn visum af zal lopen. Ik kan nog niet helemaal bevatten dat ik dan weer weg moet, terug naar “huis”, want het voelt hier nu als mijn thuis. Ik weet zeker dat ik weer heel hard zal gaan huilen op de dag dat ik weer in de grote ijzeren vogel stap… maar je moet reizen als je jong bent om te leren waar je oud wilt worden.
Spreek je ondertussen al vloeiend Russisch? Of is het behelpen in het Engels?
Nee, ik spreek de hele dag Russisch, maar vloeiend, dat durf ik niet te beweren. Ik kan me ermee redden, maar maak nog veel fouten. Het is wel in korte tijd veel beter geworden, daar ben ik blij mee. Nu vallen alle regeltjes van de lessen in Nederland eindelijk op z’n plek – niet alleen door de colleges aan de universiteit, maar vooral door het dagelijks leven. Maar het geeft eigenlijk niet dat ik soms onregelmatige werkwoorden regelmatig vervoeg en fouten maak in de naamvallen, het belangrijkste is dat we elkaar begrijpen, toch? Ook al is mijn Russisch verre van perfect, ik heb er al veel vriendinnen mee gemaakt en veel interessante muzikanten en componisten geïnterviewd in hun moedertaal.
*Alles al in het Russisch, dat is wel heel knap. Je wordt meteen in het diepe gegooid? Hoe lang woon je ondertussen al in Rusland?
Twee maanden en dat voelt heel dubbel: soms als twee dagen, een ander moment als twee jaar.
Zoals we kunnen zien bij het onderdeel “Pers” op je weblog, timmer je lekker aan de weg. Kan je in het kort vertellen waar we jou allemaal van zouden kennen?
Mijn doel in het leven is het promoten van de klassieke muziek, met behulp van moderne technieken. Over alle projecten die ik voor dit doel ontwikkel mag ik soms vertellen in kranten en tijdschriften. En op websites, zoals nu voor 20something! Daar ben ik echt heel blij mee, dank je wel! Het meest ben ik in de media geweest met Encore! Magazine, mijn jongerentijdschrift over klassieke muziek (zie encoremagazine.nl ) en met mijn optredens en concerten. Daarnaast zijn er ook een paar mooie reportages gemaakt over mijn kleding, over de blokhut waar ik een tijdje in gewoond heb en word ik nu af en toe geïnterviewd over mijn leven in Rusland. Last but certainly not least zet ik me in voor dierenrechten en voor meisjes en vrouwen die door hun partner mishandeld worden… hopelijk kunnen mijn verhalen anderen inspireren ook hun leven mooier te maken!
*Tussen het afnemen en het publiceren van dit interview heeft een aanzienlijke tijd gezeten, daardoor zou het kunnen dat niet alle informatie volledig up to date is!
Hieronder vindt je een oud interview, van toen ik nog niet eens was begonnen aan Barokdans.nl en lang voordat ik mee mocht doen aan Anno Domini in Sint Petersburg. 
- en een kopje van Timon 
