Lieve allemaal!

Allereerst wil ik alle lezers van dit blog het allerbeste wensen voor 2010 veel geluk, gezondheid, inspiratie, vriendschap en liefde.  Daarna wil ik graag jullie mening lezen over een videoproefje dat ik gemaakt heb…  voor de superleuke website 20something.nl . Ik vind het nog erg moeilijk om objectief naar mezelf te kijken. Wat denken jullie, kan het zo of zal ik nog iets verbeteren?
Witlof  van Martine en kopjes van Timon  en Zwartwitje 

…en een mirror via YouTube:

Ja, ik weet hoe laat het is en nee, ik slaap nog niet. Door ziekte zitten er deze week veel te weinig productieve uurtjes in mijn dagen. Maar door slapeloosheid haal ik dat wel weer in.

‘k Werkte tot drie uur aan mijn opdrachten voor de cursus Muziekjournalistiek van Elmer Schönberger (één van mijn helden). Want ik wil niet dat hij zich mij herinnert als “het meisje dat ziek was en achter liep“. Veel liever ben ik “het meisje dat hard werkt en mooie stukjes schrijft“. Maar daarvoor moet ik natuurlijk wel uitgerust zijn…. dus toch maar proberen nog wat te slapen? Welterusten, allemaal!

Witlof van Martine en kopjes van Timon  en Zwartwitje

P.S.
Gisteren tussendoor nog even dit opzetje gemaakt. Leuk of teveel voor op één pagina?

Lieve allemaal!

Geveld door de griep (met onstoken amandelen en luchtwegen) kan ik helaas nauwelijks werken/studeren… wat ik echt erg vind, want mijn werk is toch het meest interessante aan mijn leven! Maar ‘k heb al wel een nieuwe pagina over mezelf on-line gezet. In deze stijl wil ik alledrie de websites (muziek, keramiek en weblog) samenvoegen, met meer voorbeelden van mijn werk - ook het journalistieke - erbij. Idee?

Witlof van  Martine en een kopje van Timon 

P.S.
Nieuwe knipseltjes komen eraan, onder meer Brabant Cultureel, 20something, Vrouw en Yunomi. :D 

Lieve allemaal!

Zoals de meesten van jullie misschien al weten, leef ik van mijn pen. Hoewel ik me eigenlijk nooit zo noem, verdien ik een groot deel van mijn inkomsten als free-lance journaliste. Dat is eigenlijk best vreemd, omdat ik nooit de ambitie gehad heb om de journalistiek in te gaan… maar de drang om te schrijven is kennelijk gewoon te groot!

Schrijven is niet alleen mijn manier om mijn leven op de rails te houden, maar ook gewoon fijn werk. Lekker met mijn Acertje in de trein, genieten van het voorbij flitsende landschap. Of zoals nu: bij Bagels & Beans in de Biltstraat. Daar was ik overigens pas één keer eerder, met Ann, maar het filiaal in Amsterdam, tegenover het oude cons ken ik van leuke middagen met Claudia en Astrid. Maar het bevalt me goed! Meestal schrijf ik over muziek en kunst. Vandaag over tekenfilms. Echt waar. Omdat Plug Out me vroeg naar mijn culturele herinneringen aan the 80’s.

Van de roaring 80’s herinner ik me vooral de vele optredens met het kinderkoor, Multiple Voices. Dat waren mijn eerste actieve ervaringen met cultuur. De eerste passieve kwamen via de beeldbuis. In het begin hadden vooral schattige wezens mijn voorkeur, Little Ponies, Troetelbeertjes, Freggles, Snorkels en Gummiberen - over wie ik op de kleuterschool eens een liedje zong voor alle papa’s en mama’s, waaraan ik nu nog herinnerd word - “je was toen zo lief!”. Eind jaren ‘80 keek ik naar Nils Holgersson, David de Kabouter en vooral… Pippi Langkous. Ooit vroeg een juf me wat ik later wilde worden. Domme vraag. Ik word de maffe, eigenwijze, superslimme en altijd zingende Pippi, natuurlijk! En is dat niet bijna gelukt? 

Binnenkort te lezen in het Noordhollands Dagblad. Ben ik dan toch een journaliste? De titel van dit blog is een citaat: “Je kan een mens niets leren; je kan hem alleen helpen het zelf te ontdekken in zichzelf”. Was getekend, Galileo Galilei, inderdaad, de man waarover deze dansvoorstelling ging. En deze wijze woorden kwamen via Twitter tot mij. Zit er een journalistiek zelf in mijn zelf? De tijd zal het leren…

Vraag van de week: wat herinneren jullie je nog van de jaren ‘80?

Witlof van  Martine en een kopje van Timon 

Onlangs mocht ik, samen met Jelle Hermus, een gastblog schrijven voor één van mijn favoriete websites: SoChicken. Ik heb Jelle per mail verteld over mijn ervaringen met en over het boek “Je leven als kunst” door componist Robert Fritz. En hij heeft daar een positief logje van gemaakt. Natuurlijk ben ik apetrots, dat ik nu zomaar tussen mensen als Chungmei sta!  Hieronder maak ik even een kopietje van het stuk. O, en veel nieuwe stukjes staan ook op de E!M-site… *hint*

Je Leven als Kunst

Een simpel boek veranderde haar leven ingrijpend. Ze kreeg de kunst van het leven onder de knie. Lees hoe Martine uit een moeilijke situatie krabbelde en weer van het leven leerde houden.

Het leek wel een sprookje

“Mijn leven leek een sprookje: een knappe man, drie schattige zoontjes, een mooi groot huis aan de rand van het bos en een muzikale carrière waar anderen jaloers op waren. Maar achter die façade ging alles mis: mijn partner werd agressief, bleek vreemd te gaan en pikte het niet dat ik zo’n warme band met zijn zoontjes kreeg, omdat hij die niet had. Ik liep vast op het conservatorium. Doordat ik niet bij de standaardweg paste lukte het me steeds minder goed mijn liefde door te geven. Ik was onrustig, wanhopig en ongelukkig.

Een straaltje zonneschijn

Op zoek naar wierook om me te kalmeren liep ik een spirituele boekwinkel binnen. Vanuit de kast leek het alsof er een boek licht gaf, een straaltje zonneschijn lichtte het letterlijk uit. Een bekende illustratie van Escher op de kaft, van twee handen die elkaar tekenen. De titel? “Je leven als kunst” door componist Robert Fritz. In de winkel weet ik nog dat ik opgelucht begon te zuchten en te lachen toen ik het boek doorbladerde. “Laat die wierook maar zitten.”

De levenskunst in de praktijk brengen

In dit boek laat Fritz namelijk zien hoe de menselijke geest functioneert in het creatieve proces en hoe je het leven zelf als kunstwerk gestalte kunt geven. Het doorbreekt de status quo en geeft bevrijdende inzichten, die heel revolutionair maar tegelijkertijd ook heel nuchter en ‘gewoon’ zijn. Na het lezen bracht ik deze levenskunst stapje voor stapje steeds steeds meer in de praktijk. Ik besloot over te stappen naar andere muziekopleidingen en begon een eigen muziektijdschrift voor jongeren: Encore!Magazine. Langzaam begon alle energie weer te stromen. Op een zelfs voor mij onverwacht moment liep ik weg bij mijn partner en ik begon een nieuw leven in Utrecht. “De stad die je dromen ondersteunt” - zoals Arthur Japin zegt. Hij heeft gelijk.

Nu vind ik het vanzelfsprekend

We zijn nu drie jaar verder en bij het inpakken voor mijn verhuizing naar Rusland kwam “Mijn leven als kunst” voor het eerst sinds lange tijd weer uit de kast. Ik heb het herlezen en hoewel ik het nog steeds prachtig vind, sta ik verbaasd dat dit boek destijds zo’n eye-opener voor me was. Nu vind ik alles erg vanzelfsprekend, ja, natúúrlijk volg je je intuïtie en doe je wat je hart je ingeeft en nee, natúúrlijk kun je liefde niet beredeneren of uitleggen. De levenskunst die ik destijds zo bewonderde in Robert Fritz, bewonderen anderen nu in mij…”

Tot vorige week leek het allemaal nog vrij onwerkelijk, maar met al het afscheid nemen wordt het langzaam maar zeker steeds concreter. Nog één nachtje slapen en ik vertrek! Natuurlijk blijf ik in Rusland ook bloggen, ben stiekem zelfs bezig met een nieuw project voor mijn verhalen van daar…

Maar eerst moet ik hier mijn werk & studies afronden. Morgen zal ik de nieuwe E!M on-line gooien, cadeautjes kopen voor m’n Petersburgse vrienden, bagpack pakken en - vooral - niemand vergeten gedag te zeggen. Vorige week heb ik al getrakteerd tijdens de laatste Russische les in Amsterdam en dat gaf een raar gevoel. Maar ook goed, ik heb er waanzinnig veel zin in om naar Rusland te gaan én om me op mijn promotie te gaan richten!

Afgelopen vrijdag laatste les van ‘t jaar in Gouda. Fijn hoe hartelijk iedereen was! ‘k Zal m’n kleiklas zeker gaan missen… maar natuurlijk ga ik ze mailen over klei in de Russische kunst. Deze foto (links) maakte Ellen van me tijdens de laatste les handvormen - dank je wel! Bij de weg, als je deze Geheime(n)Doos interessant vindt, klik dan even door voor meer fotootjes.

Zaterdag was de Open Dag van de HKU. ’s Morgens ben ik wezen kijken op het conservatorium en dat was erg leuk! Natuurlijk kende ik het gebouw al uit de biografieën over Clara Schumann-Wieck én van alle keren dat ik daar in haar voetsporen mocht treden. Maar nu mocht ik vanuit het pluche genieten van de optredens van de studenten en had ik tijd&gelegenheid om uitgebreid met alle docenten te spreken. Nog steeds is het een droom van me om compositie te gaan studeren en het gesprek met Jeroen d’Hoe en Caroline Ansink gaf deze burger moed.

’s Middags liep ik binnen bij de faculteit Beeldende Kunst. Wauw, wat een speeltuin! Alles was helemaal beklad: muren, deuren, tafels, stoelen… en overal was kunst - of experimenten die misschien kunst zullen gaan worden… Ik heb presentaties bijgewoond over de Basisopleiding (op de zaterdagen) en over de opleiding Fine Art (die ook in deeltijd kan). En ja, natuurlijk ging het toen weer verschrikkelijk kriebelen! Wie weet, ooit, als ik straks klaar ben in Gouda? De voorbeeldopdrachten die werden gegeven heb ik in elk geval alvast in m’n Dagboekje gekrabbeld, want die ga ik zeker weten uitvoeren! ‘t Geeft me een rijk gevoel dat er nog zoveel moois te doen is in het leven.

Ook de avond na die Open Dagen kwam ik aan inpakken nog niet toe, want lieve vriendin Annelies nam me mee naar een Bal Folk, om (zogenaamd) Middeleeuwse dansen te leren. Het was heel gezellig, nog nooit eerder zag ik zoveel alternatieve schoonheden én mannen met vlechten in hun baarden bij elkaar en ‘k heb echt genoten van de workshop en de mooie muziek door Wouter Kuyper! Hieronder een kiekje van een grappig moment met Annelies (links) en Emily.

Gisteren was de laatste barokdansles voor mij - althans, voor dit jaar en in Utrecht. Want natuurlijk ga ik in Petersburg ook dansen, ‘k heb m’n schoentjes al ingepakt! Ja, ikkijk er waanzinnig naar uit om in Rusland te gaan leven, maar tegelijkertijd ben ik ook best zenuwachtig… en ‘k vind het moeilijk om iedereen gedag te zeggen; bij het afscheid van Dorothée en haar dansgroep kreeg ik twee keer echt een brok in m’n keel. Maar we gaan mailen!

Vanavond was ik ook voor ‘t laatst in de kleigroep van Anita en daar heb ‘k een nieuwe schaal geglazuurd, die - hopelijk - een kleur blauw wordt zoals op het proefje hier links… maar dat is bij keramiek natuurlijk altijd afwachten. En stiekem vind ik dat ook juist leuk!

Nu duik ik m’n nestje in… wil uitgerust zijn voor de lange reis . Het volgende logje wordt vanuit Petersburg

Witlof Martine en ´n pootje van Timon

Nieuwe knipseltjes: #1 ; #2 ; #3 ; #4

Lieve Allemaal!

Bedankt voor alle reacties op Hyves & Twitter. Ja, het is echt waar: binnen een maand zal ik wonen, werken, studeren en vooral veel genieten in… Sint Petersburg

Ik ben zó blij dat het rond is. ‘t Was een verschrikkelijke papierwinkel, afgelopen maand…. ik werd op een gegeven moment helemaal wanhopig toen er van alles niet klopte met de inchrijvingsnummers van de universiteiten. Stukje Dagboek:

“Wat is het een ramp om tot deze bureaucratie veroordeeld te zijn, om je door het web van regeltjes heen te moeten worstelen voordat je ook maar kunt beginnen met denken aan een Groots en Meeslepend leven…”

Sneu, hè?! Maar alles is gelukt, ik heb een beurs, een visum en een plekje in de ijzeren vogel (naast het raam). Vrijdag over drie weken ben ik gevlogen… via København (koopmanshaven ), een andere favoriete stad waar ik dan nog even lekker koffie ga drinken. En mijn eerste nachtje logeer ik bij lieve Reinier & Natasha. Radujeme se a budme štastni…

Nu ga ‘k gezellig met Ander Vogeltje bellen.

Witlof van Martine & een kopje van spinnende Timon

P.S.
Nieuwe knipseltjes én een nieuwe site komen eraan…

P.P.S.
Wijsheid gevonden op de site van Lilian Kars:

Geïnspireerd door levenskunstenares Chungmei heb ook ik - in de trein tussen Utrecht & Enschede - een lijst gemaakt van 100 positieve punten in mijn leven. Toen ik eraan begon leek 100 (hónderd!) me erg veel, maar nu denk ik dat ik zelfs aan 1000 dingen zou kunnen komen. Kortom: ik heb een fijn leven, vol positieve punten. En jullie? Wie doet er mee en maakt de lijst?

Witlof van Martine, die bezig is linkjes in de lijst te maken…

1.  Encore!Magazine - met stip op één!
2.  Mijn knuffelkatje Timon… zou niet zonder kunnen!
3.  piano spelen (op mbm)
4.  cello spelen en samenspelen in het algemeen
5.  blokfluit spelen, b.v. samen met Nely
6.  Russisch studeren
7.  Zweeds leren (ook al kom ik er nauwelijks toe)
8.  Tsjechisch leren (idem)
9.  componeren - dat doe ik eigenlijk op de fiets
10. schrijven - columns, artikelen, brieven, logjes
11. keramiek maken - thuis, bij Anita of in Gouda
12. wandelen op Amelisweerd en de ganzen knuffelen
13. in mijn dagboek schrijven en tekenen
14  websites bouwen, klik hier voor de volgende…
15. muziekwetenschap, de seminars in Utrecht & A’dam
16. barokdans - en Renaissance natuurlijk ook
17. reizen, heerlijk dat het ook voor werk&studie kan
18. nieuwe muziekinstrumenten leren bespelen
19. koken
20. E!M’s nieuwe vormgever Tjeerd
21. brood, cakes & taarten bakken
22. pannenkoeken bakken
23. mijn haren wassen met henna
24. brieven schrijven naar mijn penvriendinnen
25. …en dan natuurlijk ook weer terug krijgen!
26. muziek luisteren, zowel live als op cd
27. reclamemateriaal voor E!M ontwerpen
28. de woensdagavond kleiclub bij Anita
29. de keramiekopleiding in Gouda
30. gratis met de trein - in de stiltecoupé
31. chatten en mailen met internetvriendinnen
32. mijn impresario Robert Reijnders
33. wonen op onverwachte plekken, eerst de blokhut, nu m’n school… what’s next?
34. cappuccino maken en drinken
35. thee drinken met de samowar
36. interviews met vrienden & andere mensen die ik bewonder, voor E!M en PlugOut
37. boodschappen doen op de Kanaalstraat
38. eindeloos internetten in de bibliotheek
39. in m’n luie stoel met Timon, thee en leesvoer
40. sporten op de TotalGym
41. een lekker broodje kopen bij Shakies of de Broodzaak
42. tijdschriften doorbladeren bij de Bruna op ‘t station
43. sms-en en mailen met vriendinnen over de hele wereld
44. optreden dat blijft altijd even spannend & leuk
45. de groene fiets die ik voor m’n verjaardag kreeg
46. woordjes in andere talen leren, zodat ik nu “dank u” kan zeggen in de Marokkaanse winkel
47. foto’s - maken, poseren, inplakken…
48. overleggen met de superclub die nu de E!M-redactie vormt
49. in St. Petersburg gaan wonen, werken & studeren (in april al!)
50. bladmuziek maken in Sibelius (ken je de Hofdans nog?)
51. naar katten kijken en ze proberen aan te halen
52. sieraden maken en weggeven
53. nieuwe steden ontdekken en nieuwe plekjes in bekende steden
54. veel concerten bezoeken
55. en veel musea, ook! Vooral Skansen vond ik echt heerlijk
56. contact met de kinderen om me heen
57. multimedia-presentaties en filmpjes maken
58. langs en door de zee wandelen…
59. een mooie/interessante DVD kijken
60. in de Bijbel lezen
61. proberen de Hebreeuwse letters te onthouden…
62. mijn weblog, vooral dat ik zoveel lieve lezers heb! *hartje*
63. mijn geluksgetal 8, dat geen begin & geen eind heeft
64. lieve e-mails van mensen die ik niet eens ken, lezers van E!M, bijvoorbeeld
65. dat ik mensen kan raken met mijn muziek
66. het forum van Encore!Magazine
67. werken op de volkstuin van een goede vriend (kiekjes zien? *klik*)
68. echte kaartjes versturen via Hyves en kaartje2go
69. naar de bieb gaan en daar urenlang blijven om alles te lezen wat leuk lijkt
70. dat we JSTOR hebben in de unibieb, alle wetenschappelijke artikelen on-line
71. heel positief = dat ik eind van ‘t jaar weer twee diploma’s krijg
72. me laten inspireren op websites zoals SoChicken, Orchid of Life en Hart & Ziel
73. op televisie of internet kijken naar leuke dieren, zoals koala’s en stokstaartjes
74. werken aan mijn nieuwe project op Barokdans.nl
75. me mooi aankleden voor concerten en presentaties
76. ouderwetse series zoals Pippi Langkous en het Kleine Huis op de Prairie
77. collages maken voor vrienden en in E!M
78. tekenen en schilderen (bijvoorbeeld bij Ann)
79. toneel spelen (dat heb ik al te lang niet meer gedaan)
80. knutselen & handwerken - en mijn breimachine
81. mijn nieuwe cither stemmen en erop spelen
82. na dansles wat drinken met m’n dansvriendinnen Geeske & Letja
83. interviews geven aan kranten, tijdschriften, sites, radio & tv
84. positief aangesproken worden door vreemde mensen die me herkennen
85. leren eerlijk te zijn over nare ervaringen in het verleden
86. professioneel netwerken, zowel on-line als in real life
87. mini-onderzoekjes doen voor artikelen in Arco, deKlank en meer
88. programmaboekjes maken voor de Robeco serie
89. meewerken aan de Klassieke Muziek Agenda
90. werken aan mijn multimedia-project voor Radio 4
91. Zweedse series kijken zonder ondertitels - Wallander b.v.
92. uit mijn dak gaan op zigeunermuziek
93. gedichten lezen, vertalen, schrijven…
94. mijn eerste harples van Constance
95. cake met heul veul slagroom eten met Dorothée
96. mijn familie opzoeken in Utrecht, Amsterdam, Enschede, Groningen…
97. leuke contacten met klasgenoten van allerlei studies
98. kinderverhalen vertalen in het Russisch
99. werken aan mijn woordenboek Sloveens
100. proberen een kunstwerk te maken van het leven zelf - mensen inspireren

…dat is hét thema van de speciale Oud&Nieuw E!M, die binnenkort on-line komt. Maar doen jullie eigenlijk wel aan goede voornemens? Plug-Out, de onvolprezen jongerenpagina van het Noord-Hollands Dagblad vroeg het me (hier vind je dat stukje). Maar eigenlijk heb ik er nog veel meer. Lijstje maken van de top-5?

* Compositieles nemen
* Schrijfles nemen
* Eigen ensemble oprichten voor educatieve projecten
* Mijn Engelstalige website verbeteren - daar gaat Myrthe me mee helpen!
* Encore!Magazine internationaal op de kaart zetten, centraal gedrukte exemplaren per land, medewerkers in vaste dienst…

http://cache.hyves-static.net/images/smilies/default/smiley_schamen.gif

Overigens is één van mijn wensen voor 2008 onlangs uitgekomen: ScubaSheila interviewde me over mijn leven voor op haar weblog en maakte daar ook twee supermooie fotobewerkingen bij. De volledige versie van het interview kun je ook hier lezen. Dank je wel, Sheila

http://cache.hyves-static.net/images/smilies/default/smiley_love_heart.gif

‘k Wens jullie allemaal een gelukkig, gezond & muzikaal 2009!! С Новым 2009 годом! Счастья, здоровья и любви всем!

Veel liefs vanuit de schone Scheldestad! Witlof Martine

& weer wat ouwetjes gevonden: #1, #2, #3, #4.

Lieve Allemaal!

Even pauze van m’n Russisch om een logje te schrijven. Zometeen ga ik hier even heen voor nieuwe dansschoenen en een cadeautje voor Dorothée. Vanavond optreden… dus duim maar voor me!

Hoe gaat het met jullie? Hoe kijken jullie terug op 2008? Het was een raar jaar voor mij, maar midden in de drukke, woelige decembermaand heb ik ineens het idee dat de dingen op z’n plek gaan vallen.

Vorige week had ik voor de tweede keer een heerlijke middag tijdens een pilot voor de workshop Intuïtief Schilderen met Ann Hoogendoorn. Leerzaam & leuk! Ik voelde me dicht bij mezelf en kreeg van Ann m’n twee tekeningen (een schets en een echt schilderij) én een mooi tekendagboekje mee naar huis. Klik op het plaatje hieronder voor meer informatie over deze workshops. Echt een aanrader!

http://www.annhoogendoorn.nl/images/stories/knoppen/knoppen_workshops/1op1b.jpg

http://cache.hyves-static.net/images/smilies/default/smiley_drawing.gif

 Je kunt naar Ann om “zomaar” een fijne middag te beleven, maar ik ging met een centrale vraag in gedachten. Mijn (luxe-?)probleem is namelijk dat ik het zo moeilijk vind om eenheid te creëren in alles wat ik doe… dat herken je misschien wel op deze site? (Lol!) Inmiddels heb ik al meer dan 20 pagina’s van het tekenboekje volgekrabbeld en… het lijkt te gaan helpen.

Zondag had ik namelijk een eerste afspraak met Robert Reijnders, commercieel adviseur. We dronken cappuccino bij Carré en hij hielp me alles op een rijtje te zetten, met name rond de toekomst van Encore!Magazine. Het was heel verhelderend en ik ben direct aan de slag gegaan met de opdrachten die hij gaf… to be continued!

=> Geloof jij in synchroniciteit?

Tot slot nog even een lijstje mooie linkjes:

* Klasgenote Marijke Maas
* StreetCarCircus – een knettergekke en prachtige website
* Joyce Van Herck – die de montage deed van ’t Filmisch Drieluik
* E!M’s nieuwe vormgever Tjeerd Maas runt grafisch ontwerpbureau 56bis
* Een pdf over wat ik volgend jaar misschien ga studeren… wat vinden jullie?

Veel liefs en tot later! Witlof Martine & Timon

& weer wat nieuwe knipseltjes: #1, #2, #3

http://cache.hyves-static.net/images/smilies/default/smiley_cat.gif