Onlangs mocht ik, samen met Jelle Hermus, een gastblog schrijven voor één van mijn favoriete websites: SoChicken. Ik heb Jelle per mail verteld over mijn ervaringen met en over het boek “Je leven als kunst” door componist Robert Fritz. En hij heeft daar een positief logje van gemaakt. Natuurlijk ben ik apetrots, dat ik nu zomaar tussen mensen als Chungmei sta!
Hieronder maak ik even een kopietje van het stuk. O, en veel nieuwe stukjes staan ook op de E!M-site… *hint*
Je Leven als Kunst
Een simpel boek veranderde haar leven ingrijpend. Ze kreeg de kunst van het leven onder de knie. Lees hoe Martine uit een moeilijke situatie krabbelde en weer van het leven leerde houden.
Het leek wel een sprookje
“Mijn leven leek een sprookje: een knappe man, drie schattige zoontjes, een mooi groot huis aan de rand van het bos en een muzikale carrière waar anderen jaloers op waren. Maar achter die façade ging alles mis: mijn partner werd agressief, bleek vreemd te gaan en pikte het niet dat ik zo’n warme band met zijn zoontjes kreeg, omdat hij die niet had. Ik liep vast op het conservatorium. Doordat ik niet bij de standaardweg paste lukte het me steeds minder goed mijn liefde door te geven. Ik was onrustig, wanhopig en ongelukkig.
Een straaltje zonneschijn
Op zoek naar wierook om me te kalmeren liep ik een spirituele boekwinkel binnen. Vanuit de kast leek het alsof er een boek licht gaf, een straaltje zonneschijn lichtte het letterlijk uit. Een bekende illustratie van Escher op de kaft, van twee handen die elkaar tekenen. De titel? “Je leven als kunst” door componist Robert Fritz. In de winkel weet ik nog dat ik opgelucht begon te zuchten en te lachen toen ik het boek doorbladerde. “Laat die wierook maar zitten.”
De levenskunst in de praktijk brengen
In dit boek laat Fritz namelijk zien hoe de menselijke geest functioneert in het creatieve proces en hoe je het leven zelf als kunstwerk gestalte kunt geven. Het doorbreekt de status quo en geeft bevrijdende inzichten, die heel revolutionair maar tegelijkertijd ook heel nuchter en ‘gewoon’ zijn. Na het lezen bracht ik deze levenskunst stapje voor stapje steeds steeds meer in de praktijk. Ik besloot over te stappen naar andere muziekopleidingen en begon een eigen muziektijdschrift voor jongeren: Encore!Magazine. Langzaam begon alle energie weer te stromen. Op een zelfs voor mij onverwacht moment liep ik weg bij mijn partner en ik begon een nieuw leven in Utrecht. “De stad die je dromen ondersteunt” - zoals Arthur Japin zegt. Hij heeft gelijk.
Nu vind ik het vanzelfsprekend
We zijn nu drie jaar verder en bij het inpakken voor mijn verhuizing naar Rusland kwam “Mijn leven als kunst” voor het eerst sinds lange tijd weer uit de kast. Ik heb het herlezen en hoewel ik het nog steeds prachtig vind, sta ik verbaasd dat dit boek destijds zo’n eye-opener voor me was. Nu vind ik alles erg vanzelfsprekend, ja, natúúrlijk volg je je intuïtie en doe je wat je hart je ingeeft en nee, natúúrlijk kun je liefde niet beredeneren of uitleggen. De levenskunst die ik destijds zo bewonderde in Robert Fritz, bewonderen anderen nu in mij…”